تبلیغات
بلان - ادله قائلین به عدم جواز اتانازی (مرگ شیرین)
بلان
بارها گفت محمد، که علی جان من است؛ هم به جان علی و جان محمد صلوات

اتانازی از نظر لغوی بیانگر عملی است که در آن مرگ بیمار به شیوه ای صورت می گیرد که کمترین میزان رنج و عذاب را به همراه داشته باشد. یا گرفتن زندگی کسی در معنی مثبت اطلاق می شود.

از نظر اصطلاحی عبارت است از پایان دادن به زندگی فردی به درخواست خودش و به دست دیگری که با نیت رهایی او از درد و رنج طاقت فرسا یا یک بیماری لا علاج صورت می گیرد.[1]

ادله قائلین به جواز اتانازی

1-اصل خود مختاری و آزادی و لزوم احترام به تصمیمات فردی، البته به شرطی که به دیگران زیانی نرساند

2-اصل مهرورزی و شفقت و نوع دوستی که گاه ما را ملزم می کند تا برای خاتمه دادن به دردهای بی پایان بیماران خاص اقدام کنیم و آنان را به گونه­ای بی درد و سریع از این وضع نجات دهیم.

ادله قائلین به عدم جواز

اسلام

الف آیات قرآن

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرینَ [2]

 اى افرادى كه ایمان آورده‏اید! از صبر(و استقامت) و نماز، كمك بگیرید! (زیرا) خداوند با صابران است.

وَ لَوْ یُؤاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ ما تَرَكَ عَلَیْها مِنْ دَابَّةٍ وَ لكِنْ یُؤَخِّرُهُمْ إِلى‏ أَجَلٍ مُسَمًّى فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ[3]

 و اگر خداوند مردم را بخاطر ظلمشان مجازات مى‏كرد، جنبنده‏اى را بر پشت زمین باقى نمى‏گذارد؛ ولى آنها را تا زمان معیّنى به تأخیر مى‏اندازد. و هنگامى كه اجلشان فرا رسد، نه ساعتى تأخیر مى‏كنند، و نه ساعتى پیشى مى‏گیرند.

قُلْ تَعالَوْا أَتْلُ ما حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَیْكُمْ أَلاَّ تُشْرِكُوا بِهِ شَیْئاً وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِیَّاهُمْ وَ لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتی‏ حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ[4]

 بگو: «بیایید آنچه را پروردگارتان بر شما حرام كرده است برایتان بخوانم: اینكه چیزى را شریك خدا قرار ندهید! و به پدر و مادر نیكى كنید! و فرزندانتان را از(ترس) فقر، نكشید! ما شما و آنها را روزى مى‏دهیم؛ و نزدیك كارهاى زشت نروید، چه آشكار باشد چه پنهان! و انسانى را كه خداوند محترم شمرده، به قتل نرسانید! مگر بحق(و از روى استحقاق)؛ این چیزى است كه خداوند شما را به آن سفارش كرده، شاید درك كنید!

مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى‏ بَنی‏ إِسْرائیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمیعاً وَ مَنْ أَحْیاها فَكَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمیعاً وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُنا بِالْبَیِّناتِ ثُمَّ إِنَّ كَثیراً مِنْهُمْ بَعْدَ ذلِكَ فِی الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ[5]

 به همین جهت، بر بنى اسرائیل مقرّر داشتیم كه هر كس، انسانى را بدون ارتكاب قتل یا فساد در روى زمین بكشد، چنان است كه گویى همه انسانها را كشته؛ و هر كس، انسانى را از مرگ رهایى بخشد، چنان است كه گویى همه مردم را زنده كرده است. و رسولان ما، دلایل روشن براى بنى اسرائیل آوردند، اما بسیارى از آنها، پس از آن در روى زمین، تعدّى و اسراف كردند.

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَیْنَكُمْ بِالْباطِلِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجارَةً عَنْ تَراضٍ مِنْكُمْ وَ لا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُمْ رَحیماً[6]

 اى كسانى كه ایمان آورده‏اید! اموال یكدیگر را به باطل(و از طرق نامشروع) نخورید مگر اینكه تجارتى با رضایت شما انجام گیرد. و خودكشى نكنید! خداوند نسبت به شما مهربان است.

وَ ما كانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ كِتاباً مُؤَجَّلاً وَ مَنْ یُرِدْ ثَوابَ الدُّنْیا نُؤْتِهِ مِنْها وَ مَنْ یُرِدْ ثَوابَ الْآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْها وَ سَنَجْزِی الشَّاكِرینَ[7]

هیچ كس، جز به فرمان خدا، نمى‏میرد؛ سرنوشتى است تعیین شده؛ (بنا بر این، مرگ پیامبر یا دیگران، یك سنّت الهى است.) هر كس پاداش دنیا را بخواهد(و در زندگى خود، در این راه گام بردارد،) چیزى از آن به او خواهیم داد؛ و هر كس پاداش آخرت را بخواهد، از آن به او مى‏دهیم؛ و بزودى سپاسگزاران را پاداش خواهیم داد.

وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْیَةَ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِیَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كانَ خِطْأً كَبیراً[8]

 و فرزندانتان را از ترس فقر، نكشید! ما آنها و شما را روزى مى‏دهیم؛ مسلماً كشتن آنها گناه بزرگى است!

ب ادله وجوب حفظ نفس و فلسفه آن این است که باعث سوء استفاده فراوان می شود و به بهانه های واهی قتل از روی ترحم صورت می گیرد علاوه بر این مسائل پزشکی غالبا یقین اور نیست

ثانیا اقدام به اتانازی هر چند با نیت خیرخواهانه همواره با سوء استفاده های غیر اخلاقی همراه شده است لذا از باب احتیاط و آنچه در غرب با عنوان بحث شیب لغزنده مطرح است مانع جدی درجواز آن می باشد

در دیگر ادیان الهی نیز تنها خداوند است که زندگی را می بخسد و آن را باز پس می گیرد. اتانازی و خودکشی هر دو نتیجه بیماری می باشد.

در دین مسیحیت کنار گذاشتن درمان و عدم جلوگیری از روند طبیعی مرگ می تواند قابل قبول باشد زیرا خداوند زمان مرگ را مقرر کرده است.

در دین یهودیت نیز کسی که مرتکب خودکشی گردد نباید در کنار سایر یهودیان دفن شود.



[1] -  اسلامی تبار، شهریار و الهی منش ، محمدرضا: قتل ترحم آمیز، صفحه 11 الی 14

[2] - بقره/ 153

[3] - نحل/ 61

[4] - انعام/ 151

[5] - مائده/ 32

[6] - نساء/ 29

[7] - آل عمران/ 145

[8] - اسراء/ 31





نوع مطلب : دینی، حقوق، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ

اللهم صل علی محمد و آل محمد (وعجل فرجهم)
مدیر وبلاگ : محمدرضا بلانیان
صفحات جانبی
نظرسنجی
نظر شما درباره نتیجه مذاکرات هسته ای چیست؟








جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :