تبلیغات
بلان - مطالعه تطبیقی تعدیات نسبت به مصالح اساسی ملّت
بلان
بارها گفت محمد، که علی جان من است؛ هم به جان علی و جان محمد صلوات

جنایات و جنحه­ها علیه ملت، دولت و سلامت عمومی:

 

تعدیات نسبت به مصالح اساسی ملّت:

1-    فرانسه:

ماده 1-410 قانون جزای فرانسه مصادیق مصالح اساسی ملّت را بیان کرده است. قانونگذار فرانسه در عنوان، بیشتر به مصالح اساسی ملّت توجه کرده ولی در متن قوانین به حکومت و نهادهای حکومتی توجه کرده است؛ و تفکیکی هم بین جرایم علیه امنیّت داخلی و خارجی انجام نداده است.

2-    لبنان و اردن:

قانون جزای این دو کشور جرایم علیه امنیّت را به دو دسته­ی جرایم علیه امنیّت داخلی و خارجی تقسیم کرده و از هر کدام به طور مستقل بحث کرده­اند؛ ولی بحثی از مصالح اساسی ملّت به میان نیاورده­اند.

3-    ایران:

مواد 409 تا 512 قانون مجازات اسلامی

جمهوری اسلامی ایران عنوان فصل اول از کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی که شامل تعزیرات و مجازات­های بازدارنده است را به جرایم ضد امنیّت داخلی و خارجی اختصاص داده (مواد 409 تا 512)، اما در متن آن، این تفکیک رعایت نشده است. مثلا در این فصل هم از جاسوسی صحبت شده و هم از تحریک نیروهای رزمنده و تخلیه اطلاعاتی و بمب گذاری وسایل نقلیه عمومی. در این فصل بحثی از مصالح اساسی ملت به میان نیامده است.

 

اول: خیانت و جاسوسی:

تعریف خیانت: سوء قصد بر ضد امنیّت کشور به وسیله ایجاد ارتباط با کشور دیگری که دارای سلطه و استقلال است.

تعریف جاسوسی: جمع­آوری و تملک اطلاعات و تعلیمات اسناد قابل استفاده یک کشور خارجی بر ضد امنیت کشور خارجی دیگر.[1]

خیانت یک عنوان عام است و مصادیق متعددی دارد که از جمله می­توان به جاسوسی - تسلیم تمام یا بخشی از سرزمین ملی، نیروهای نظامی یا تجهیزات به قدرت خارجی - تبانی با یک قدرت بیگانه - واگذاری اطلاعات به یک قدرت خارجی اشاره کنیم.

1- فرانسه:

ماده 1-411 قانون جزای فرانسه بین خیانت به کشور و جاسوسی اینگونه فرق گذاشته است که: خیانت به کشور وقتی تحقق می­یابد که اعمال مندرج در مواد 2-411 تا 11-411 به وسیله یک فرانسوی یا یک نظامی در خدمت فرانسه انجام یابد؛ و اگر این اعمال به وسیله غیر این اشخاص صورت گیرد جاسوسی است. پس ملاک در قانون فرانسه تابعیّت و ملیّت است به خلاف قانون سایر کشورها.

2-    لبنان و اردن:

در قانون لبنان مواد 273 تا 280 به جرم خیانت و مواد 281 تا 284 قانون جزا هم به جرم جاسوسی، و در قانون اردن مواد 110 تا 122 قانون جزا به جرم خیانت اختصاص یافته است. در قانون این دو کشور مصادیق جاسوسی و خیانت به تفکیک بیان شده است.

3-    ایران:

در قانون مجازات اسلامی ایران مواد 502 (جاسوسی به نفع بیگانه­ای و به ضرر بیگانه دیگر)، 505 (جمع آوری اطلاعات طبقه­بندی شده)، 510 (اخفاء جاسوسان) و 511 (شناسایی، جذب و معرفی جاسوسان به دولت خصم) به این موضوع اختصاص دارد.  قانون ایران تفکیکی بین جاسوسی و خیانت به کشور انجام نداده است.

 

مصادیق خیانت:

الف) تسلیم تمام یا بخشی از سرزمین ملی، نیروهای نظامی یا تجهیزات به قدرت خارجی:

1- فرانسه:

مواد 2-411 و 3-411 قانون جزای فرانسه به این موضوع اختصاص دارد.

ماده 2-411 مرتکب جرم را منحصر در نظامیان نموده است.

ماده 3-411 مکمل ماده 2-411 است و شامل اموال و تجهیزاتی که ملک اشخاص خصوصی یا دولت­های هم­پیمان با فرانسه است هم می­شود.

2-    لبنان و اردن:

ماده 277 قانون جزای لبنان و ماده 114 قانون جزای اردن به این موضوع اختصاص دارد.

قانون جزای لبنان و اردن مرتکب این جرم را اعم از نظامی و غیر نظامی می­داند؛ و برای تحقق این جرم مرتکب باید تبعه لبنان یا اردن باشد.

3-    ایران:

قانون مجازات اسلامی متعرض این جرم نشده اما ماده 21 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح به نوعی در بردارنده عناصر این جرم است.

موضوع جرم در این ماده افراد، تجهیزات و مکانها است.

مرتکب باید حتماً نظامی باشد.

عنصر مادی تسلیم یا افشا است.

 

ب) تبانی با یک قدرت بیگانه:

1- فرانسه:

مواد 4-411 و 5-411 قانون جزای فرانسه به این موضوع اختصاص دارد.

قانون گذار فرانسه جرم تبانی راتعریف نکرده است. همچنین فرقی بین توطئة موثّر (منتج به نتیجه) وغیر موثّر نگذاشته است.

2-    لبنان و اردن:                                                                                                                                                                                     

مواد 270 تا 275 قانون جزای لبنان و مواد 107 تا 112 قانون جزای اردن به این موضوع اختصاص دارد. از این مواد به طور ضمنی می­توان تفکیک بین جاسوسی و خیانت را فهمید (در خیانت گفته هر اردنی-).

قوانین این کشورها جرم تبانی را تعریف کرده است و ملحقات این جرم در مواد بعد مورد بحث قرا داده است.

معاذیر معاف کننده و تخفیف دهنده در این دو قانون مطرح شده است. این دو کشور این جرم را منحصر در اتباع می­دانند و آن را جزء مصادیق خیانت آورده­اند.

3-    ایران:

مواد 508 و 610 قانون مجازات اسلامی و ماده 21 قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح.

جرم تبانی با یک دولت خارجی در قانون ایران وجود ندارد؛ اما همکاری با دولت خارجی در ماده 508 و مطلق تبانی در ماده 610 قانون مجازات اسلامی جرم­انگاری شده است.

 

ج) واگذاری اطلاعات به یک قدرت خارجی:

1- فرانسه:

مواد 6-411 و 7-411 و 8-411 قانون جزای فرانسه به این موضوع اختصاص دارد.

قانونگذار فرانسه بخشی از مواد مربوط به جاسوسی را هم در مواد 9-413 تا 12-413 آورده که صراحتاً عنوان جاسوسی را به آنها اطلاق نکرده است بلکه در قالب ـ دادن اطلاعات و وسایل ـ بیان کرده است. در این مواد اشاره­ای به ملیّت مرتکب نشده اما اگر مرتکب فرانسوی باشد، عنوان جاسوسی دارد. مواد 6-411 تا 8-411 اختصاص به جرایمی دارد که به نفع یک دولت خارجی صورت گیرد.

2-    لبنان و اردن:

مواد 281 تا 284 قانون جزای لبنان و مواد 122 به بعد قانون جزای اردن.

این دو کشور این جرم را تحت عنوان جاسوسی و در یک مبحث آورده و اشاره­ای به ملیّت مرتکب نکرده­اند. همچنین میان صورتی که این جرم به نفع یک دولت خارجی صورت گیرد یا نه تفکیک داده­اند ولی همه را ذیل جرایم علیه امنیت خارجی آورده­اند.

3-    ایران:

قانون مجازات اسلامی بدون اینکه عنوان خاصی به این جرایم بدهد آنها را در فصل مربوط به جرایم علیه امنیت کشور آورده است.

 برگرفته از کتاب حقوق جزای اختصاصی 3 آقای عباس زراعت



[1] - گارو، مطالعات نظری و عملی در حقوق جزا،  ترجمه نقابت، جلد 3 ، صفحه 694





نوع مطلب : حقوق، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ

اللهم صل علی محمد و آل محمد (وعجل فرجهم)
مدیر وبلاگ : محمدرضا بلانیان
صفحات جانبی
نظرسنجی
نظر شما درباره نتیجه مذاکرات هسته ای چیست؟








جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :